Στους νέους του κόσμου βρίσκεται ένα τεράστιο απόθεμα ικανότητας που μπορεί να μεταμορφώσει τη κοινωνία. Η εμπειρία έχει δείξει επανειλημμένα ότι η επιθυμία για θετική αλλαγή και η ικανότητα να προσφέρουν ουσιαστικά στο κοινό καλό είναι χαρακτηριστικά της περιόδου της νιότης, ανεξάρτητα από το υπόβαθρο ή τις προσωπικές τους περιστάσεις.

Το νεανικό μας κίνημα συγκεντρώνει νέους διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών. Πολλοί είναι νέοι που, μέσω του σχολείου, της οικογένειας και της κοινοτικής ζωής, προετοιμάζονται για τα καθήκοντα της ενηλικίωσης. Άλλοι είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία που μπορεί να βρίσκονται στο πανεπιστήμιο ή να εργάζονται, να είναι παντρεμένοι ή να βρίσκονται στη διαδικασία να ξεκινήσουν μια οικογένεια. Για μερικούς, οι κοινωνικές συνθήκες μπορεί να τους έχουν επιβάλει καθήκοντα πολύ μεγαλύτερης ηλικίας και η επιβίωση των οικογενειών τους μπορεί ήδη να εξαρτάται από αυτούς.

Ανεξάρτητα από την κοινωνική τους κατάσταση, οι νέοι διψούν για ηθική και διανοητική ανάπτυξη και «να συμβάλουν στην βελτίωση της ανθρωπότητας». Έχουν πολλές υπέροχες δυνάμεις και η σωστή διοχέτευσή τους είναι ένα σημαντικό μέλημα, γιατί όταν κατευθύνονται λανθασμένα ή χειραγωγούνται από άλλους, μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη κοινωνική δυσφορία. Μεταξύ των νέων του κόσμου υπάρχουν εκείνοι που είναι ζωντανοί στο όραμα του Μπαχαολλά για έναν πνευματικά και υλικά ευημερούντα κόσμο.

Μέσα από την ανιδιοτελή προσφορά προς την κοινωνία, υπάρχει η δυνατότητα τόσο για προσωπική ανάπτυξη όσο και για την ενίσχυση της ικανότητας συμβολής στην κοινωνική πρόοδο. «Η υπηρεσία προς την ανθρωπότητα είναι υπηρεσία προς τον Θεό», έχει τονίσει ο Αμπντόλ-Μπαχά. Κατευθύνοντας τα ταλέντα και τις ικανότητές τους στην ανύψωση της κοινωνίας, «γίνονται η αιτία της ηρεμίας του κόσμου της δημιουργίας». Καθώς εμπλουτίζουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες με πνεύμα γενναιόδωρης προσφοράς και προσφέρουν εθελοντικές πράξεις για την ευημερία των άλλων, προσελκύουν τη βοήθεια και τις επιβεβαιώσεις του Θεού.

Είναι απαραίτητο λοιπόν, οι νέοι να «αξιοποιήσουν τον εαυτό τους για μια ζωή υπηρεσίας» προς την κοινωνία. Φυσικά, πολλά θέματα απασχολούν τον χρόνο και την ενέργειά τους: η εκπαίδευση, η εργασία, η αναψυχή, η πνευματική ζωή, η σωματική υγεία κτλ. Αλλά μαθαίνουν να αποφεύγουν μια κατακερματισμένη προσέγγιση στη ζωή που δεν βλέπει τις συνδέσεις μεταξύ των διαφόρων πτυχών της. Η αδυναμία προσέγγισης της ζωής ως ένα συνεκτικό σύνολο συχνά προκαλεί άγχος και σύγχυση. Μέσω της προσφοράς, οι νέοι μπορούν να μάθουν να καλλιεργούν μια ζωή στην οποία οι διάφορες πτυχές της αλληλοσυμπληρώνονται.