Συλλογικές Προσπάθειες

Ένα σημαντικό στοιχείο μιας κοινοτικής ζωής είναι οι συλλογικές της στιγμές.

Μερικά παραδείγματα συλλογικών προσπαθειών είναι οι εξής: κοινοτικές γιορτές διοργανωμένες από οικογένειες, φίλους, ντόπιους πολίτες, ανοιχτές προς όλες τις ηλικίες και καταβολές· φεστιβάλ μουσικής, χορού, οικογενειών και κινηματογράφου και γενικότερα των τεχνών· συνέδρια π.χ. νέων ή γυναικών· εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις διοργανωμένες από τους ίδιους τους πολίτες που ενδιαφέρονται για την παιδεία των παιδιών, εφήβων, νέων και ενηλίκων.

Στη Ελλάδα διεκπεραιώνονται δεκάδες οικογενειακά φεστιβάλ και εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις ετησίως. Μέχρι στιγμής πραγματοποιούνται στην Αττική, στην Θεσσαλονίκη, στην Αχαΐα, στον Βόλο, στη Ρόδο, στην Ηλεία και στη Κέρκυρα. Το πρόγραμμα των φεστιβάλ και κατασκηνώσεων εστιάζει στην ηθική και κοινωνική διαπαιδαγώγηση των συμμετεχόντων συνήθως με τις εξής δράσεις:

• Καλλιτεχνική έκφραση (μέσω μουσικής, ζωγραφικής, θεάτρου κτλ.). Για παράδειγμα, τα παιδιά χρωματίζουν όμορφα σχέδια τα οποία μπορούν να προσφέρουν ως δώρο στους γονείς τους.

• Συζήτηση πάνω σε αξίες. Οι συμμετέχοντες σκέφτονται και συζητούν πώς μπορούν να εφαρμόσουν αξίες (όπως γενναιοδωρία, ευγένεια, αγάπη για το περιβάλλον και τον συνάνθρωπο) στη καθημερινότητα τους, και τι αντίκτυπο έχει μια τέτοια συμπεριφορά—τόσο στους εαυτούς τους όσο και στους υπόλοιπους.

• Αθλήματα και παιχνίδια συνεργασίας. Τα οποία βοηθούν τους συμμετέχοντες να χτίσουν φιλίες και να επικοινωνούν σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

• Πράξεις κοινωνικής προσφοράς. Για παράδειγμα, καθαρισμός περιοχών, δενδροφύτευση κτλ.

Αυτές οι συλλογικές προσπάθειες συνοδεύονται από προσωπικές πρωτοβουλίες, όπως επισκέψεις σε σπίτια, καθημερινές αλληλεπιδράσεις κτλ., όπου οι πολίτες προσπαθούν να συνεχίσουν τη συζήτηση και εφαρμογή των αξιών στις καθημερινές τους ζωές. Στη πράξη, λοιπόν, οι έννοιες του ινστιτούτου βοηθούν πολίτες να αλλάζουν τη ζωή τους και τη ζωή της κοινωνίας τους. Γίνονται υπεύθυνοι για την δική τους προσωπική και συλλογική ανάπτυξη.

Το αποτέλεσμα που προκύπτει σταδιακά από αυτές τις προσπάθειες είναι ζωντανές, εξωστρεφείς κοινότητες, με δραστηριότητες ανοιχτές σε όλους, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει τις σκέψεις και τα ταλέντα του, σε γειτονιές και χωριά. Καθώς αυτές οι κοινότητες αναπτύσσονται, προωθούν την υλική και ηθική πρόοδο της τοπικής τους κοινωνίας, και διαμορφώνουν ένα μοντέλο συλλογικής ζωής.