Μια κεντρική έννοια στις διδασκαλίες του Μπαχάι είναι ότι η βελτίωση του εσωτερικού χαρακτήρα του ατόμου και η υπηρεσία προς την ανθρωπότητα είναι αδιαχώριστες πτυχές της ζωής. Ο Σόγκι Εφέντι, σε μια επιστολή που γράφτηκε εκ μέρους του, δηλώνει:

Δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε την ανθρώπινη καρδιά από το περιβάλλον έξω από εμάς και να πούμε ότι μόλις ένα από τα δύο μεταρρυθμιστεί, όλα θα βελτιωθούν. Ο άνθρωπος είναι οργανικά συνδεδεμένος με τον κόσμο. Η εσωτερική του ζωή διαμορφώνει το περιβάλλον και ταυτόχρονα επηρεάζεται βαθιά από αυτό. Το ένα επηρεάζει το άλλο και κάθε μόνιμη αλλαγή στη ζωή του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα αυτών των αμοιβαίων αντιδράσεων.

Υπό το πρίσμα αυτό, οι Μπαχάι έχουν κατανοήσει τη λειτουργία ενός διπλού σκοπού που είναι θεμελιώδης για τη ζωή τους: να φροντίζουν την πνευματική και διανοητική τους ανάπτυξη και να συμβάλλουν στη μεταμόρφωση της κοινωνίας.